دفتر صرافی‌تان
همیشه می‌بندد

مانده‌ی هر مشتری یک بردار است، نه یک عدد: آن‌قدر پوند، آن‌قدر درهم، آن‌قدر تومان. سامانه هیچ‌وقت این‌ها را با نرخ روز جمع نمی‌کند تا یک «جمع کل» خوش‌ظاهر بسازد، چون آن عدد فردا با نرخ فردا عوض می‌شود و دیروز را دروغ نشان می‌دهد.

مشتری معامله را در تلگرام تأیید می‌کند، عکس فیش را همان‌جا می‌فرستد، و سامانه خودش پول را روی قدیمی‌ترین بدهی باز می‌نشاند. تسویه‌ی تدریجی با چند فیش کار می‌کند و هر فیش می‌تواند بخشی از چند معامله را ببندد.

فیش تا تأیید نشده روی مانده‌ی قطعی اثر ندارد. مانده‌ی قطعی و مبلغ در انتظار تأیید همیشه دو عدد جدا هستند و هیچ‌جا با هم جمع نمی‌شوند.

فیش تکراری همان لحظه گرفته می‌شود: هم از روی خودِ فایل و هم از روی شماره‌ی پیگیری. پیامک بانک هم اگر به سامانه برسد، مدرک دومی می‌شود کنار فیش — ولی هیچ‌کدام خودشان چیزی را تأیید نمی‌کنند. تأیید همیشه کار آدم است.

دفتر کل فقط افزودنی است. سند ویرایش نمی‌شود و حذف نمی‌گردد؛ اصلاح یعنی سند معکوس، که خودش یک سطر تازه است. پس تاریخچه هیچ‌وقت بازنویسی نمی‌شود و هر عددی که امروز می‌بینید، فردا هم همان‌طور قابل توضیح است.

کنار دفتر، لاگ حسابرسی می‌گوید چه کسی چه کاری کرد و کِی. حتی وقتی تیم پشتیبانی ما برای کمک وارد حساب شما می‌شود، دو سطر در همان لاگ می‌نشیند — دسترسی‌اش فقط‌خواندنی است و مدت‌دار.

جداسازی صرافی‌ها در خودِ دیتابیس اعمال می‌شود و نه با یک شرط در کد. یعنی حتی یک کوئری اشتباه هم نمی‌تواند داده‌ی صرافی دیگری را برگرداند — جواب خالی می‌گیرد، نه داده‌ی اشتباه.